Moutoufs

Dit is het verhaal van vijf Belgen met een Marokkaanse vader. Het had ook het verhaal kunnen zijn van vijf Marokkanen met een Belgische moeder. Maar dat is nu niet aan de orde.

Er zijn een aantal problemen die de vijf met zich meedragen; hun identiteit voelt als bagage die je meesleurt. Ze zijn bijeengekomen om te praten over het feit dat ze Belgisch zijn maar een Marokkaanse vader hebben en geen Arabisch kennen.
Ze praten over de woede die ze geërfd hebben, waar ze niets van afweten. Verlegenheid over hun genen. Over racisme dat als een onzichtbaar virus is binnengedrongen en verteerd. Over het risico om te vergeten en jezelf te verliezen. Ze praten over haar op de armen, de erfelijke smet, exotisme, pure varkensworst, identiteitsvervaging, couscous, voorhuid, mislukte cultuuroverdracht, toerisme, religie, over de terugkeer naar de aarde… Wat blijft er over van hun vaders? Wat zullen ze aan hun kinderen doorgeven?
Het is net als henzelf, een kleurrijke, gemengde voorstelling, die de Moutouf die in hen huist nader onderzoekt en die in drie woorden kan worden samengevat: waar ga ik heen?

Prijs van de Kritiek voor Beste regie 2018
Coup de Coeur Asspropro 2019