Orphelins

Hélène woont samen met haar partner Danny. Op een avond komt haar broer Liam onverwacht bij hen thuis. Hij zit onder het bloed. Geschokt en verward praat hij over een ongeluk en een gewonde jongen die hij in zijn armen zou hebben genomen. Als Danny en Hélène meer willen weten, verdraait Liam de waarheid en worden zijn woorden steeds dubbelzinniger. Er ontstaan spanningen in het huis, waardoor geleidelijk aan de duistere kant van elk van de drie personages aan het licht komt.

Hoewel het stuk van Dennis Kelly elementen van zwarte komedie en thriller bevat, stelt het op subtiele wijze vragen bij het geweld dat binnen een gezin kan ontstaan, tot het punt waarop er geen weg terug meer is.

Voor Elsa Chêne raakt het stuk ons in het hart omdat het in werkelijkheid juist over ons gaat: wij die geloven dat liefde sterker is en moet zijn dan al het andere. Naarmate het stuk vordert, wordt het duidelijk dat we juist wantrouwig moeten staan tegenover de liefde, die door onze aderen stroomt en aan ons kleeft tot ze plakkerig wordt, tot ze dwingend datgene onderwerpt en uitsluit wat haar op legitieme wijze zou kunnen temperen.

Creatie : 2021