AMER | AMER

In AMER / AMER ontstaat voor onze ogen een relatie tussen de speler en een gast uit het publiek.
Hij is er al en wacht op haar. ‘Zij’ komt vanuit haar plaats in de zaal naar hem toe om zijn moeder te zijn. ‘Zij’, of iemand anders – dat weten we niet.
Hij leert haar de gebaren, de blikken, de paar woorden. Ze beginnen opnieuw. Ze herhalen.

Het is het verhaal van een omarming, in een auto. Ze slagen er die avond niet helemaal in om afscheid te nemen.
Achter de paar woorden die ze uitwisselen, schuilt iets dat gezegd wil worden en dat in het ongewisse blijft. Misschien een ‘Ik hou van je’, misschien iets anders; maar ze moeten allebei hun eigen weg gaan en dat weten ze.

En dan begint het opnieuw.

AMER | AMER is een spel voor twee onbekenden, intens en broos, tussen performance en theater.