Je suis une montagne
In Je suis une montagne wordt het speelvlak geteisterd door hitte, regen, wind, dreunende klanken. Het ruikt naar grasvlaktes en woestijnen. Na de regen breekt het licht door de wolken om de dageraad aan te kondigen en op te lossen in halo’s en stralende zonnen. Het laat lichamen krachtig schitteren voordat het verdwijnt en de nacht aanbreekt.
De voorstelling nodigt ons uit om de wereld anders te ervaren. We voeren mee met de stromen van materie, energie en tijd die haar, ons en het universum vormgeven. Ze nodigt uit tot loslaten en verbinden en herschrijft onze lichamen in relatie tot de elementen om te komen tot een bijzondere ervaring van het heden.
Je suis une montagne roept bij mij beelden op van minerale mysteries, gerommel uit de diepte, eeuwenoude ritmes, aardse bevingen en vluchtige meteoren.
Yannaï Plettener – Pleins feux
Door je ogen te sluiten, wordt duidelijk hoe belangrijk het gezichtsvermogen is, het zintuig waarop onze perceptie van de wereld is gebaseerd…
Yannaï Plettener – Pleins feux
Een reis door de verbeelding, tot aan de poorten van het bewustzijn…
Vincent Pourrageau – Midi Libre
Een uitnodiging om het verstrijken van de tijd te voelen […] ver voorbij de menselijke waarneming…
Goupil – CyberLiège
Een prachtige beschouwing over onze relatie tot de natuur en onze vergankelijkheid…
Uitloper – Netherla
