Les Châteaux de ma mère (forme XS)

Hoe overleven we onze trauma’s en hoe worden ze doorgegeven als we er niet over praten?

Met Les châteaux de ma mère wil Yasmine Yahiatène vragen stellen bij de fysieke beperking van het vrije spreken en de tijds- en generatiegebonden aspecten ervan.

Sinds de voorstelling La Fracture en het overlijden van Ahmed Yahiatène, die 28 jaar lang de levenspartner van Nora Djeraï is geweest en de vader van hun twee dochters, is de relatie tussen Yasmine en haar moeder veranderd. Ze delen nu veel meer, brengen samen meer tijd door waardoor er een andere vorm van verstandhouding is ontstaan. Deze momenten gaan vaak gepaard met sigaretten roken en wijn drinken…

Nora Djeraï werd in 1958 geboren in Bouchegouf (toen nog Duvivier) in (Frans) Algerije.

In een familie die bijna uitsluitend uit vrouwen bestaat, vinden gespreksmomenten vaak plaats tijdens het koken of het koffiedrinken. Iets wordt er nooit echt uitgesproken, alles wordt eerder gesuggereerd. Elk is er op haar plaats, elk kent haar plek.

En dan is er nog het dansen, het feesten en het gelach. Les châteaux de ma mère is een feest; een feest van vrijheid, van bevrijding. Het zijn de vrouwen die vertellen. Het is de plaats waar Nora Djeraï haar versie vertelt, haar verhaal dat opnieuw zal overlopen in de Geschiedenis. We luisteren naar degenen die moeten spreken.

“Les châteaux de ma mère gaat over mijn moeder die op het toneel staat en haar verhaal vertelt. Het zijn onze gesprekken die we in ons geheugen griffen (zowel persoonlijk als collectief). Het zijn onze momentjes onder vrouwen, van ontharing op basis van karamel, van het bereiden van griesmeel, thee, de hammam en het feest.”
Yasmine Yahiatène